پرپرزنان ز روی گل و بوته می پرید

پروانه ی سپید.

 

شبنم ز جام سبزه و گلبرگ می چشید

پروانه ی سپید.

 

بر هرچه می نشست از آن زود می رمید

پروانه ی سپید

 

کوتاه می گرفت دم دید و بازدید

پروانه ی سپید.

 

افسوس بس نماند و شد از دیده ناپدید

پروانه ی سپید.

سیاووش کسرایی

برف می بارد
برف می بارد به روی خار و خاراسنگ
کوهها خاموش
دره ها دلتنگ
راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ

  تو قامت بلند تمنایی ای درخت