نوشته شده در تاريخ جمعه هفتم تیر ۱۳۸۷ توسط مهدی فر زه |
پرپرزنان ز روی گل و بوته می پرید
پروانه ی سپید.
شبنم ز جام سبزه و گلبرگ می چشید
پروانه ی سپید.
بر هرچه می نشست از آن زود می رمید
پروانه ی سپید
کوتاه می گرفت دم دید و بازدید
پروانه ی سپید.
افسوس بس نماند و شد از دیده ناپدید
پروانه ی سپید.
سیاووش کسرایی

