(اینجا بشنوید و دانلود کنید. )

آفریدی "آدم" و حوا و...
بسیار آدم و حوای دیگر را
یکی هم زان میان
فرزند من
که گرچه ما ز زایش تا بپروردن
هماره یار و هم دلدار وی ، شاید ؛ که باشیم...
هلا ای آفرینشگر هماره!

ز ذرّه آفرینی ، پرورش ،
تا زایش ِ "بس ذرّه ای پیوسته با سامان"
تویی هستی ده.
تویی هستی دهی ، کو ؛
ما و او را آفریده ست.

ز هیچ آفرینا!
شگرفا!
ز "ناچیزانه ذره" تا به "نیکو آفرینش"
پرتگاه ِ بس شگرفی
از زمین تا آسمان ست.

غلط گفتم
ببخشا فرزه را ؛
مانا؛ غلط گفتم
به یک فرمان "شو. شد" هم زمین ؛ هم آسمان بسته ست.

هلا ای بس شگفت آورتر از،
هر بی کرانی، هر؛ شگرفی، هر؛ شگفتی
هلا ای آنکه نزدش سخت و آسان هردو یکسان ست و آسان
هلا ای بس توانا تر از آنچ آید به پندار
ورا دریاب
بیش ازپیش
شگفتی آفرینا!
شگفتا که تویی!
مهدی فرزه (میم . مژده رسان)
واژه نامه:
"بس ذرّه ای پیوسته با سامان" = نوزاد
ناچیزانه ذره => سوره ی انسان آیه 1
نیکو آفرینش = آدمی
مانا = همانا ای ماندنی و جاویدان
شو. شد = کن فیکون
ز ذرّه آفرینی ، پرورش ،
تا زایش ِ "بس ذرّه ای پیوسته با سامان"
تویی هستی ده. => سورة المؤمنون: 12 - 14

