" شاهکارهای شعر نو پارسی"
به انتخاب  مهدی   فر زه
نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و دوم آبان ۱۳۹۰ توسط مهدی فر زه |

 

(اینجا بشنوید و دانلود کنید. ) 

 

 

 

 

آفریدی "آدم" و حوا و...

بسیار آدم و حوای دیگر را

یکی هم زان میان

 فرزند من

که گرچه ما ز زایش تا  بپروردن

هماره یار و هم دلدار وی ، شاید ؛ که باشیم...

 

هلا ای آفرینشگر هماره!

 

 

ز  ذرّه آفرینی ، پرورش ،

 تا  زایش ِ   "بس ذرّه ای پیوسته با سامان"

تویی هستی ده.

 

تویی هستی دهی ، کو ؛

ما و او را آفریده ست.

 

 

ز هیچ آفرینا!

شگرفا!

ز "ناچیزانه ذره" تا به "نیکو آفرینش"

پرتگاه ِ بس شگرفی

از زمین تا آسمان ست.

 

 

غلط گفتم

ببخشا فرزه را ؛

 مانا؛ غلط گفتم

به یک فرمان "شو. شد" هم زمین ؛ هم آسمان بسته ست.

 

 

هلا ای بس شگفت آورتر از،

هر  بی کرانی، هر؛ شگرفی، هر؛ شگفتی

هلا ای آنکه نزدش سخت و آسان هردو یکسان ست و آسان

هلا ای بس توانا تر از آنچ آید به پندار

ورا دریاب

بیش ازپیش

 

شگفتی آفرینا!

شگفتا که تویی!

 

 

مهدی فرزه (میم . مژده رسان)

 

 

 

واژه نامه:

 

 "بس ذرّه ای پیوسته با سامان" = نوزاد

 

ناچیزانه ذره =>  سوره ی انسان آیه 1

 

نیکو آفرینش = آدمی

 

مانا = همانا ای ماندنی و جاویدان

 

شو. شد = کن فیکون

 

 

ز  ذرّه آفرینی ، پرورش ،

 

 تا  زایش ِ   "بس ذرّه ای پیوسته با سامان"

 

تویی هستی ده. =>  سورة المؤمنون: 12 - 14

 

.: Weblog Themes By Blog Skin :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

اسلایدر